៧ កំហុសអ្នកចាំទីបាល់ទាត់ធ្វើ

៧ កំហុសអ្នកចាំទីបាល់ទាត់ធ្វើ

អ្នកចាំទីបាល់ទាត់គឺជាខ្សែការពារចុងក្រោយ អ្នករៀបចំការពារ និងជាចំណុចចាប់ផ្តើមនៃការវាយប្រហាររបស់ក្រុម។ ក្នុងការប្រកួតដែលគ្រប់គ្រងដោយសហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ឬ FIFA អ្នកចាំទីម្នាក់អាចប្រើដៃបានតែក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ខណៈច្បាប់ទី១២របស់ IFAB កំណត់យ៉ាងច្បាស់អំពីការលេងបាល់ដោយដៃ និងការរារាំងគូប្រកួត។ តួនាទីនេះទាមទារប្រតិកម្មក្នុងរយៈពេលប្រហែល ០.២–០.៣ វិនាទី ការទំនាក់ទំនងជាមួយខ្សែការពារ និងសមត្ថភាពអានទិសបាល់មុនពេលបាញ់។ អ្នកចាំទីល្បីៗដូចជា អាលីសុង បេកឃើរ ម៉ានូអែល នយ័រ និងធីបូ កួរតូអា បង្ហាញថា ការសង្គ្រោះបាល់មិនមែនជាជំនាញតែមួយទេ ប៉ុន្តែជាការរួមបញ្ចូលទីតាំង ការសម្រេចចិត្ត និងភាពក្លាហាន។ សម្រាប់អ្នកកំពុងរៀន ត្រូវកែ ៧ កំហុសខាងក្រោម ហើយហ្វឹកហាត់ការឈរ ការចាប់បាល់ និងការបញ្ជាការពារជាប្រចាំ។

សូមចាប់ផ្តើមសិក្សាវិធីវាយតម្លៃអ្នកចាំទី និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមឱ្យបានច្បាស់តាមប្រភពរបស់ ព័ត៌មាន World Cup ដែលផ្តោតលើ FIFA World Cup ២០២៦ ស្ថិតិកីឡាករ និងការវិភាគប្រកួត។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ការប្រៀបធៀបរហ័ស៖ តួនាទីសំខាន់ៗរបស់អ្នកចាំទី

ផ្នែកការងារ	ភារកិច្ចសំខាន់	សូចនាករដែលគួរមើល
ការពារសំណាញ់	ទប់បាល់ និងកាត់បន្ថយគ្រាប់បាល់	ភាគរយសង្គ្រោះបាល់
ទីតាំង	ឈរតាមមុំបាញ់ និងចម្ងាយបាល់	ចម្ងាយពីខ្សែបន្ទាត់ទី
ការគ្រប់គ្រងតំបន់	ចេញមកចាប់បាល់កាត់ និងបាល់ខ្ពស់	ចំនួនបាល់ដែលបានចាប់
ការបញ្ជាការពារ	រៀបចំខ្សែការពារ និងព្រមានគ្រោះថ្នាក់	ចំនួនការបញ្ជាដែលមានប្រសិទ្ធភាព
ការចាប់ផ្តើមវាយប្រហារ	បោះ ឬទាត់បាល់ឱ្យត្រឹមត្រូវ	ភាគរយបញ្ជូនបាល់ជោគជ័យ
ភាពរឹងមាំផ្លូវចិត្ត	រក្សាភាពស្ងប់ក្រោយរបូតគ្រាប់បាល់	ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ

តារាងនេះបង្ហាញចំណុចសំខាន់មួយ៖ អ្នកចាំទីល្អមិនត្រូវវាស់តែចំនួនសង្គ្រោះបាល់ទេ។ អ្នកចាំទីដែលបញ្ជូនបាល់បានត្រឹមត្រូវ ៨៥% ប៉ុន្តែឈរខុសទីតាំងជាញឹកញាប់ អាចធ្វើឱ្យក្រុមរងគ្រោះច្រើនជាងអ្នកចាំទីដែលបញ្ជូនបាន ៧៥% ប៉ុន្តែអានការប្រកួតបានល្អ។ ក្នុងការវិភាគរបស់ FIFA និង UEFA គេតែងពិនិត្យទាំងការសង្គ្រោះបាល់ ការចេញពីសំណាញ់ ការចាប់ផ្តើមលេង និងគ្រាប់បាល់ដែលបានរំពឹងទុក ដើម្បីវាស់ឥទ្ធិពលពិតរបស់អ្នកចាំទី។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកអានគួរចងចាំ នៅពេលប្រៀបធៀបអ្នកចាំទីក្នុង FIFA World Cup ២០២៦ ឬលីគអាជីព។

កំហុសទី១៖ ឈរជាប់ខ្សែបន្ទាត់ទីពេក

អ្នកចាំទីដែលឈរជាប់ខ្សែបន្ទាត់ទីពេក ទុកចន្លោះធំរវាងខ្លួននិងអ្នកបាញ់ ហើយផ្តល់មុំបាញ់ងាយស្រួលដល់គូប្រកួត។ ចំណុចគន្លឹះគឺការកែទីតាំងតាមបាល់ មិនមែនឈរនៅកណ្ដាលសំណាញ់ដោយមិនផ្លាស់ទីទេ។ ប្រសិនបើបាល់នៅជ្រុងខាងស្តាំ អ្នកចាំទីត្រូវផ្លាស់ទីតាមមុំ ប៉ុន្តែរក្សាចម្ងាយសមស្របពីខ្សែបន្ទាត់ទី ដើម្បីទប់ទាំងការបាញ់ត្រង់ និងការបញ្ជូនបាល់ឆ្លងមកជ្រុងឆ្ងាយ។ ការវាស់ទីតាំងមិនមានលេខថេរមួយសម្រាប់គ្រប់ស្ថានភាពឡើយ ព្រោះវាអាស្រ័យលើចម្ងាយបាល់ ទីតាំងខ្សែការពារ និងល្បឿនអ្នកវាយប្រហារ។ ទោះយ៉ាងណា ការឈរទៅមុខបន្តិចនៅពេលគូប្រកួតគ្រប់គ្រងបាល់ក្រៅតំបន់ពិន័យ អាចកាត់បន្ថយមុំបាញ់បានយ៉ាងច្រើន។ មគ្គុទ្ទេសក៍អានស្ថិតិអ្នកចាំទី

កំហុសទី២៖ ចេញមកដោយមិនវាស់ល្បឿនបាល់

ការចេញមកពីសំណាញ់អាចបញ្ឈប់ឱកាសមួយទល់មួយ ប៉ុន្តែការចេញមិនត្រឹមត្រូវអាចបង្កើតគ្រោះថ្នាក់ធ្ងន់ជាងការឈររង់ចាំ។ អ្នកចាំទីត្រូវវាយតម្លៃ ៣ ចំណុច៖ តើបាល់នៅឆ្ងាយប៉ុណ្ណា តើខ្សែការពារអាចទៅដល់មុនឬទេ និងតើគូប្រកួតមានការគ្រប់គ្រងបាល់ពេញលេញឬអត់។ ប្រសិនបើបាល់ត្រូវបានបញ្ជូនឆ្លងខ្សែការពារដោយមានល្បឿនខ្លាំង ការចេញមកមុនអាចជាជម្រើសត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែបើគូប្រកួតប៉ះបាល់ជិតជើង ហើយមានទីធ្លាទំនេរខាងក្រោយ អ្នកចាំទីគួររក្សាជំហរ និងបង្ខំឱ្យអ្នកបាញ់សម្រេចចិត្តលឿន។ អ្នកចាំទីសម័យថ្មីដូចជា ម៉ានូអែល នយ័រ បានល្បីដោយសារការលេងក្រៅសំណាញ់ ប៉ុន្តែជំនាញនោះមានប្រសិទ្ធភាពដោយសារការអានចម្ងាយ និងការទំនាក់ទំនងជាមួយខ្សែការពារ មិនមែនដោយសារការចេញគ្រប់ពេលឡើយ។

ជុំទី១៖ តើទីតាំង និងការសង្គ្រោះបាល់មានសារៈសំខាន់យ៉ាងដូចម្តេច?

ទីតាំងល្អជួយកាត់បន្ថយមុំបាញ់ មុនពេលអ្នកចាំទីត្រូវលោតសង្គ្រោះបាល់។ អ្នកចាំទីគួររក្សាជើងបត់បន្តិច ដាក់ទម្ងន់លើចុងជើង និងឈរនៅខ្សែដែលភ្ជាប់បាល់ទៅកណ្ដាលសំណាញ់។ ការឆ្លើយតបក្នុងរយៈពេល ០.២–០.៣ វិនាទីមានប្រយោជន៍តែពេលទីតាំងចាប់ផ្តើមត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណោះ។

កំហុសធំបំផុតមួយគឺការលោតមុនពេលបាល់ចាកចេញពីជើងអ្នកបាញ់។ អ្នកចាំទីខ្លះទាយទិសបាល់ដោយផ្អែកលើចលនាខ្លួនរបស់គូប្រកួត ហើយបាត់សមតុល្យមុនបាល់ត្រូវបានបាញ់។ ការហ្វឹកហាត់ល្អគួរចាប់ផ្តើមពីបាល់ចម្ងាយ ៦–៨ ម៉ែត្រ ដោយប្តូរទិសបាញ់ឆ្វេង ស្តាំ និងកណ្ដាល បន្ទាប់មកបន្ថែមការបាំងមើល និងការបាញ់បាល់ផ្លាស់ទិស។ តាមច្បាប់ការប្រកួតរបស់ IFAB អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យ ប៉ុន្តែសិទ្ធិនោះមិនជំនួសការគ្រប់គ្រងជើង និងទីតាំងឡើយ។ ដូច្នេះ ត្រូវហ្វឹកហាត់ការឈរឱ្យបានត្រឹមត្រូវ មុនពេលបង្កើនការលោត។

កំហុសទី៣៖ ប្រើដៃខុសបច្ចេកទេសពេលចាប់បាល់

ការចាប់បាល់មិនមែនគ្រាន់តែដាក់ដៃទៅរកបាល់នោះទេ។ សម្រាប់បាល់នៅកម្ពស់ទ្រូង អ្នកចាំទីគួរបង្កើតរាងពែងដោយដៃទាំងពីរ ទាញបាល់ចូលសុដន់ និងរក្សាកែងដៃឱ្យសមស្រប។ សម្រាប់បាល់ទាប ត្រូវដាក់រាងកាយនៅពីក្រោយបាល់ ដើម្បីឱ្យបាល់មិនឆ្លងកាត់ដៃទៅសំណាញ់។ ចំណុចដែលគេមើលរំលងជាញឹកញាប់គឺផ្ទៃទីលាន៖ នៅថ្ងៃភ្លៀង បាល់អាចរអិល ហើយការចាប់មួយដងអាចមានហានិភ័យខ្ពស់ជាងការប៉ះបាល់ទៅជ្រុងសុវត្ថិភាព។ ការសម្រេចចិត្តថា “ចាប់” ឬ “ប៉ះចេញ” ត្រូវផ្អែកលើល្បឿនបាល់ ចម្ងាយគូប្រកួត និងភាពស្អាតនៃការមើលឃើញ។ អាលីសុង បេកឃើរ តែងបង្ហាញការស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងស្ថានភាពទាំងនេះ ព្រោះគាត់មិនបង្ខំចាប់បាល់គ្រប់គ្រាប់ទេ។

កំហុសទី៤៖ មិនបញ្ជាខ្សែការពារមុនបាល់ជ្រុង

បាល់ជ្រុងគឺជាស្ថានភាពដែលទាមទារការរៀបចំជាមុន មិនមែនការសង្គ្រោះតែបន្ទាប់ពីបាល់ហោះមកទេ។ អ្នកចាំទីត្រូវកំណត់ថា តំបន់ណាជាតំបន់អ្នកទទួលខុសត្រូវ តើខ្សែការពារត្រូវការពារមនុស្សឬតំបន់ និងអ្នកណាត្រូវឈរនៅបង្គោលជិត។ ពាក្យបញ្ជាខ្លីៗដូចជា “ជិត”, “ឆ្ងាយ”, “ចេញ” និង “ទុក” មានប្រសិទ្ធភាពជាងការស្រែកប្រយោគវែងៗក្នុងស្ថានភាពសម្ពាធ។ មុនការប្រកួត គ្រូបង្វឹក និងអ្នកចាំទីគួររៀបចំផែនការសម្រាប់បាល់ជ្រុងយ៉ាងហោចណាស់ ២ ប្រភេទ៖ ការពារតំបន់ និងការពារតាមបុគ្គល។ ទិន្នន័យរបស់ FIFA World Cup ២០២២ បានបង្ហាញថា បាល់ជ្រុងអាចបង្កើតឱកាសគ្រោះថ្នាក់ជាច្រើន ទោះមិនបញ្ចប់ជាគ្រាប់បាល់គ្រប់លើកក៏ដោយ។ នេះហើយជាមូលហេតុដែលការបញ្ជាការពារមានតម្លៃដូចការលោតចាប់បាល់។

សម្រាប់អ្នកចង់យល់ពីការរៀបចំក្រុម សូមពិនិត្យ យុទ្ធសាស្ត្រការពារបាល់ជ្រុង មុនពេលវិភាគការប្រកួតធំៗ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជុំទី២៖ តើការបញ្ជូនបាល់ធ្វើឱ្យអ្នកចាំទីក្លាយជាអ្នកចាប់ផ្តើមវាយប្រហារឬទេ?

ការបញ្ជូនបាល់ធ្វើឱ្យអ្នកចាំទីក្លាយជាផ្នែកសំខាន់នៃការកសាងការវាយប្រហារ ព្រោះក្រុមអាចចាប់ផ្តើមលេងពីតំបន់ខាងក្រោយ។ អ្នកចាំទីមិនត្រូវវាស់តែចម្ងាយបាល់ទេ ត្រូវវាស់ភាពត្រឹមត្រូវ ការសម្រេចចិត្ត និងហានិភ័យនៃការបាត់បាល់នៅជិតសំណាញ់។

ការបញ្ជូនបាល់មាន ២ ជម្រើសធំៗ៖ បញ្ជូនខ្លីទៅខ្សែការពារ និងបញ្ជូនវែងទៅតំបន់ខាងមុខ។ បាល់ខ្លីអាចរក្សាការគ្រប់គ្រង និងបង្កើតចំនួនលើសនៅខាងក្រោយ ប៉ុន្តែបាល់បាត់នៅជិតតំបន់ពិន័យអាចបង្កើតឱកាសបាញ់ភ្លាមៗ។ បាល់វែងកាត់សម្ពាធដំបូង ប៉ុន្តែវាអាស្រ័យលើសមត្ថភាពឈ្នះបាល់ទីពីររបស់ខ្សែប្រយុទ្ធ និងខ្សែបម្រើ។ ចំណុចជាក់ស្តែងដែលអ្នកវិភាគជាច្រើនរំលងគឺ “គោលដៅបញ្ជូន” មិនមែន “ចម្ងាយបញ្ជូន” ទេ៖ បាល់ ៤០ ម៉ែត្រទៅអ្នកលេងដែលគ្មានទីទំនេរ អាចអាក្រក់ជាងបាល់ ២៥ ម៉ែត្រទៅកីឡាករដែលបើកខ្លួនរួច។ ក្នុងប្រព័ន្ធរបស់អាលីសុង បេកឃើរ ការបញ្ជូនទៅខាងស្តាំ ឬខាងឆ្វេងតែងភ្ជាប់ជាមួយទីតាំងខ្សែការពារ និងការរត់របស់ខ្សែបម្រើ។

កំហុសទី៥៖ បង្ខំបញ្ជូនបាល់ខ្លីក្រោមសម្ពាធ

ការលេងបាល់ពីក្រោយគឺជាគោលការណ៍ទំនើប ប៉ុន្តែមិនមែនជាច្បាប់ដែលត្រូវអនុវត្តគ្រប់ស្ថានភាពឡើយ។ ប្រសិនបើគូប្រកួតដាក់សម្ពាធជាមួយអ្នកលេង ៣ ឬ ៤ នាក់ ហើយខ្សែការពារមិនមានជម្រើសបើកទូលាយ អ្នកចាំទីគួរបញ្ជូនវែងទៅតំបន់មានសុវត្ថិភាពជាង។ ការសម្រេចចិត្តនេះអាចមើលទៅមិនស្អាត ប៉ុន្តែការរក្សាសំណាញ់មិនឱ្យរងគ្រោះគឺជាអាទិភាព។ អ្នកចាំទីដែលមានជំនាញត្រូវស្គាល់ “សញ្ញាបញ្ឈប់” របស់ក្រុម៖ ប្រសិនបើគូប្រកួតបិទផ្លូវទៅខ្សែការពារកណ្ដាល និងអ្នកបម្រើទាប ការបញ្ជូនទៅចំហៀង ឬវែងអាចកាត់បន្ថយហានិភ័យ។ កំហុសនេះជារឿងសំខាន់ក្នុងការវិភាគការប្រកួត FIFA World Cup ២០២៦ ព្រោះក្រុមជាច្រើនប្រើសម្ពាធខ្ពស់ និងប្តូរទម្រង់ការពារយ៉ាងលឿន។

កំហុសទី៦៖ មិនរៀនពីជើងខ្សោយ

អ្នកចាំទីសម័យទំនើបត្រូវប្រើជើងទាំងពីរ ដើម្បីបើកជម្រើសបញ្ជូន និងជៀសវាងការត្រូវបិទផ្លូវ។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីប្រើតែជើងស្តាំ ខ្សែប្រយុទ្ធអាចបង្ខំឱ្យគាត់ទទួលបាល់នៅជ្រុងខាងឆ្វេង ហើយបិទជម្រើសបញ្ជូនទៅខ្សែការពារ។ ការហ្វឹកហាត់ជើងខ្សោយគួររួមមានការទទួលបាល់ពីចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ ការប៉ះបាល់ដំបូងទៅជ្រុង និងការបញ្ជូនតាមដីទៅគោលដៅ ៣ ផ្សេងគ្នា។ វាមិនចាំបាច់ឱ្យជើងខ្សោយមានកម្លាំងស្មើជើងខ្លាំងទេ ប៉ុន្តែត្រូវមានភាពជឿជាក់គ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីរក្សាការលេងក្រោមសម្ពាធ។ ការវាស់វែងដែលមានប្រយោជន៍គឺភាគរយបញ្ជូនទៅគោលដៅ មិនមែនចំនួនបាល់វែងដែលទាត់បានឆ្ងាយបំផុតឡើយ។ ការហ្វឹកហាត់បញ្ជូនបាល់សម្រាប់អ្នកចាំទី

ជុំទី៣៖ ហេតុអ្វីភាពរឹងមាំផ្លូវចិត្ត និងច្បាប់មានសារៈសំខាន់?

ភាពរឹងមាំផ្លូវចិត្តជួយអ្នកចាំទីសម្រេចចិត្តបានលឿន បន្ទាប់ពីកំហុស ឬគ្រាប់បាល់ដែលមិនអាចសង្គ្រោះបាន។ ច្បាប់អនុញ្ញាតឱ្យអ្នកចាំទីកាន់បាល់ដោយដៃមិនលើស ៨ វិនាទីតាមការកែសម្រួលច្បាប់របស់ IFAB ដែលចាប់ផ្តើមអនុវត្តក្នុងការប្រកួតជាក់លាក់ពីឆ្នាំ ២០២៥–២០២៦។ ដូច្នេះ ការយល់ច្បាប់មិនមែនជាចំណេះដឹងបន្ថែមទេ ប៉ុន្តែជាផ្នែកនៃការសម្រេចចិត្តក្នុងការប្រកួត។

អ្នកចាំទីត្រូវដឹងថា កំហុសមួយមិនគួរបំផ្លាញការសម្រេចចិត្តបន្ទាប់ទេ។ បន្ទាប់ពីរបូតគ្រាប់បាល់ គួរប្រើទម្លាប់ ៣ ជំហាន៖ ដកដង្ហើមជ្រៅមួយដង ប្រាប់ខ្សែការពារឱ្យត្រឡប់ទៅទីតាំង និងកំណត់សកម្មភាពបន្ទាប់ជាក់លាក់។ តាម ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ IFAB ការពិន័យ ការបាល់ប៉េណាល់ទី និងការលេងបាល់ដោយដៃអាចផ្លាស់ប្តូរទិសដៅប្រកួតក្នុងរយៈពេលតែប៉ុន្មានវិនាទី។ អ្នកចាំទីដែលស្គាល់ច្បាប់ទី១២ ទី១៤ និងច្បាប់អំពីការចាប់ផ្តើមលេង នឹងកាត់បន្ថយការស្ទាក់ស្ទើរ និងជៀសវាងកំហុសដែលមិនចាំបាច់។

កំហុសទី៧៖ អានបាល់ប៉េណាល់ទីដោយផ្អែកលើការទាយតែប៉ុណ្ណោះ

ការទប់បាល់ប៉េណាល់ទីមិនមែនជាការទាយឆ្វេង ឬស្តាំដោយចៃដន្យឡើយ។ អ្នកចាំទីអាចសិក្សាជើងដែលអ្នកបាញ់ប្រើ ឥរិយាបថមុនបាញ់ មុំរត់ និងទិសដៅដែលតែងប្រើ ប៉ុន្តែទិន្នន័យមិនអាចធានាលទ្ធផល ១០០% បានទេ។ នៅចម្ងាយ ១១ ម៉ែត្រ បាល់អាចទៅដល់សំណាញ់ក្នុងរយៈពេលប្រហែល ០.៤–០.៦ វិនាទី អាស្រ័យលើកម្លាំងបាញ់ ដូច្នេះប្រតិកម្មធម្មតាមិនគ្រប់គ្រាន់ឡើយ។ អ្នកចាំទីត្រូវសម្រេចជាមុនថានឹងរង់ចាំបន្តិច ឬលោតមុន ហើយត្រូវរក្សាជើងនៅខាងក្រោមរាងកាយ ដើម្បីបង្កើតកម្លាំងរុញ។ ក្នុងការប្រកួតធំៗដូចជា FIFA World Cup អ្នកវិភាគអាចប្រៀបធៀបទិន្នន័យប៉េណាល់ទីរបស់អ្នកបាញ់ជាមួយប្រវត្តិអ្នកចាំទី ប៉ុន្តែការរក្សាភាពស្ងប់ និងការបិទមុំក៏មានតម្លៃដូចគ្នា។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ពិន្ទុចុងក្រោយ៖ តើអ្នកចាំទីបែបណាសមស្របសម្រាប់ក្រុម?

អ្នកចាំទីដែលសមស្របមិនត្រូវជាអ្នកសង្គ្រោះបាល់បានច្រើនបំផុតជានិច្ចទេ។ សម្រាប់ក្រុមដែលការពារទាប អ្នកចាំទីត្រូវមានទីតាំងល្អ កម្លាំងប្រតិកម្ម និងសមត្ថភាពទប់ការបាញ់ជិត។ សម្រាប់ក្រុមដែលប្រើសម្ពាធខ្ពស់ អ្នកចាំទីត្រូវលេងក្រៅសំណាញ់ អានបាល់វែង និងបញ្ជូនបាល់បានជឿជាក់។ សម្រាប់ក្រុមដែលចូលចិត្តគ្រប់គ្រងបាល់ អ្នកចាំទីត្រូវចូលរួមក្នុងការកសាងការវាយប្រហារ និងប្រើជើងទាំងពីរ។

ការវាយតម្លៃជាក់ស្តែងគួរបែងចែកជាពិន្ទុ ៥ ផ្នែក៖

1. ការសង្គ្រោះបាល់ និងការដាក់ទីតាំង៖ ៣០%
2. ការគ្រប់គ្រងបាល់ខ្ពស់ និងបាល់ជ្រុង៖ ២០%
3. ការបញ្ជូនបាល់ និងការលេងជើង៖ ២០%
4. ការបញ្ជាការពារ៖ ១៥%
5. ភាពរឹងមាំផ្លូវចិត្ត និងការសម្រេចចិត្ត៖ ១៥%

សរុបហើយ កំហុសទាំង ៧ គឺការឈរខុសទីតាំង ចេញមកដោយមិនវាស់ល្បឿនបាល់ ប្រើដៃខុសបច្ចេកទេស មិនបញ្ជាការពារមុនបាល់ជ្រុង បង្ខំបញ្ជូនបាល់ខ្លី មិនហ្វឹកហាត់ជើងខ្សោយ និងទាយបាល់ប៉េណាល់ទីដោយគ្មានផែនការ។ ព័ត៌មាន World Cup អាចជួយអ្នកប្រៀបធៀបទម្រង់លេង អ្នកចាំទី និងស្ថិតិក្រុមមុនការប្រកួត FIFA World Cup ២០២៦ ប៉ុន្តែអ្នកអានគួរប្រើទិន្នន័យជាមួយបរិបទ មិនមែនមើលតែលេខមួយគត់ទេ។ “អ្នកចាំទីល្អ គឺជាអ្នកដែលធ្វើឱ្យគ្រោះថ្នាក់កើតឡើងតិចជាងមុន” — នេះជាស្នូលនៃការវិភាគតួនាទីនេះ។

ប្រសិនបើអ្នកចង់បន្តសិក្សាការវិភាគកីឡា សូមចូលទៅកាន់ មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគការប្រកួត FIFA World Cup ២០២៦ និងប្រៀបធៀបស្ថិតិពីប្រភពផ្លូវការ មុនពេលធ្វើការសន្និដ្ឋាន។

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តួនាទីអ្នកចាំទីបាល់ទាត់មានអ្វីខ្លះ?

ចម្លើយ៖ តួនាទីអ្នកចាំទីបាល់ទាត់រួមមានការការពារសំណាញ់ ការគ្រប់គ្រងតំបន់ពិន័យ ការបញ្ជាការពារ និងការចាប់ផ្តើមវាយប្រហារ។ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃក្នុងតំបន់ពិន័យរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែត្រូវគោរពច្បាប់របស់ IFAB អំពីការកាន់បាល់ និងការលេងដោយដៃ។ ក្នុងបាល់ទាត់ទំនើប ការបញ្ជូនបាល់ និងការឈរខាងក្រោយខ្សែការពារក៏មានសារៈសំខាន់ដែរ។ អ្នកចាំទីល្អត្រូវបញ្ចូលជំនាញរាងកាយ ការទំនាក់ទំនង និងការសម្រេចចិត្តទៅជាប្រព័ន្ធតែមួយ។

សំណួរ៖ តើអ្នកចាំទីគួរឈរនៅទីតាំងណា?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាំទីគួរឈរតាមខ្សែដែលភ្ជាប់បាល់ទៅកណ្ដាលសំណាញ់ និងកែទីតាំងតាមមុំបាញ់។ នៅពេលបាល់នៅជិតជ្រុង អ្នកចាំទីត្រូវផ្លាស់ទីតាមបាល់ ប៉ុន្តែមិនគួរចាកចេញពីសំណាញ់ដោយគ្មានការវាស់ចម្ងាយទេ។ ជំហរដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺជើងបត់បន្តិច ទម្ងន់នៅលើចុងជើង និងដៃត្រៀមប្រតិកម្ម។ ការហ្វឹកហាត់បាញ់ពីចម្ងាយ ៦–៨ ម៉ែត្រ អាចជួយកែលម្អការរកទីតាំងបានជាក់ស្តែង។

សំណួរ៖ តើអ្នកចាំទីទំនើបខុសពីអ្នកចាំទីបែបបុរាណដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាំទីទំនើបត្រូវចូលរួមបញ្ជូនបាល់ និងការពារខាងក្រោយខ្សែការពារ ខណៈអ្នកចាំទីបែបបុរាណផ្តោតជាចម្បងលើការសង្គ្រោះបាល់ក្នុងសំណាញ់។ ម៉ានូអែល នយ័រ គឺជាឧទាហរណ៍ល្បីនៃអ្នកចាំទីដែលលេងក្រៅសំណាញ់ និងជួយក្រុមកាន់កាប់តំបន់ខាងក្រោយ។ ទោះយ៉ាងណា អ្នកចាំទីទំនើបមិនត្រូវបញ្ជូនបាល់គ្រប់ពេលទេ ព្រោះការសម្រេចចិត្តត្រូវអាស្រ័យលើសម្ពាធ និងទីតាំងមិត្តរួមក្រុម។ ដូច្នេះ ភាពត្រឹមត្រូវសំខាន់ជាងការបង្ហាញបច្ចេកទេស។

សំណួរ៖ តើត្រូវហ្វឹកហាត់អ្វី ដើម្បីក្លាយជាអ្នកចាំទីល្អ?

ចម្លើយ៖ ត្រូវហ្វឹកហាត់ការឈរ ការចាប់បាល់ទាបនិងខ្ពស់ ការលោត ការចេញពីសំណាញ់ ការបញ្ជូនបាល់ និងការប្រាស្រ័យទាក់ទង។ គួររៀបចំកម្មវិធីហ្វឹកហាត់យ៉ាងហោចណាស់ ៣ ផ្នែក៖ ប្រតិកម្មក្នុងរយៈពេលខ្លី ការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ និងការបញ្ជូនទៅគោលដៅ។ សម្រាប់ជើងខ្សោយ គួរហ្វឹកហាត់បាល់តាមដីចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ មុនពេលបន្ថែមបាល់វែង។ ការថតវីដេអូហ្វឹកហាត់អាចជួយសម្គាល់កំហុសទីតាំង និងពេលវេលាចេញពីសំណាញ់បានច្បាស់។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីអ្នកចាំទីរបូតគ្រាប់បាល់ងាយៗ?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុទូទៅគឺទីតាំងខុស ការឈររឹងពេក ការប៉ះបាល់ដំបូងមិនល្អ ឬការបាត់ការផ្តោតអារម្មណ៍ក្រោយសកម្មភាពមុន។ ក៏អាចបណ្តាលមកពីបាល់សើម ពន្លឺរំខាន និងការមើលឃើញត្រូវបានបាំងដោយកីឡាករ។ អ្នកចាំទីគួរប្រើបច្ចេកទេសប៉ះបាល់ទៅជ្រុងសុវត្ថិភាព នៅពេលការចាប់មិនមានភាពប្រាកដប្រជា។ បន្ទាប់ពីកំហុស ត្រូវកំណត់សកម្មភាពបន្ទាប់ឱ្យច្បាស់ ដើម្បីកុំឱ្យកំហុសមួយក្លាយជាកំហុសទីពីរ។

សំណួរ៖ តើអ្នកចាំទីអាចកាន់បាល់បានប៉ុន្មានវិនាទី?

ចម្លើយ៖ តាមការកែសម្រួលច្បាប់ថ្មីរបស់ IFAB អ្នកចាំទីអាចត្រូវផ្តន្ទាទោស ប្រសិនបើកាន់បាល់យូរជាង ៨ វិនាទីក្នុងស្ថានភាពដែលច្បាប់ថ្មីត្រូវបានអនុវត្ត។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់បាល់ជ្រុងដល់ក្រុមគូប្រកួត ជំនួសការផ្តល់បាល់ទាត់ដោយប្រយោលតាមការអនុវត្តចាស់។ ទោះយ៉ាងណា អ្នកចាំទី និងក្រុមគួរតាមដានបទប្បញ្ញត្តិការប្រកួតជាក់លាក់ ព្រោះការអនុវត្តអាចខុសគ្នាតាមការប្រកួត និងរដូវកាល។ ការរាប់ពេលវេលាខ្លីក្នុងចិត្ត និងការបញ្ជូនបាល់មុនពេលសម្ពាធកើនឡើង គឺជាវិធីមានសុវត្ថិភាព។

សំណួរ៖ តើគួរវាយតម្លៃអ្នកចាំទីដោយស្ថិតិអ្វីខ្លះ?

ចម្លើយ៖ គួរមើលភាគរយសង្គ្រោះបាល់ គ្រាប់បាល់ដែលបានរំពឹងទុកដែលបានទប់ ការចាប់បាល់ខ្ពស់ ភាគរយបញ្ជូនបាល់ និងការសម្រេចចិត្តចេញពីសំណាញ់។ ស្ថិតិមួយមិនអាចពណ៌នាអ្នកចាំទីបានពេញលេញទេ ព្រោះក្រុមដែលការពារទាបនឹងប្រឈមការបាញ់ច្រើនជាងក្រុមដែលគ្រប់គ្រងបាល់។ គួរប្រៀបធៀបតាមចំនួនការបាញ់ គុណភាពឱកាស និងទម្រង់យុទ្ធសាស្ត្ររបស់ក្រុម។ សម្រាប់ FIFA World Cup ២០២៦ គួរប្រើទិន្នន័យពី FIFA និងប្រភពផ្លូវការ រួមជាមួយវីដេអូការប្រកួត ដើម្បីយល់ពីបរិបទពិត។